Nowelizacja ustawy o OZE. Jakie zmiany czeka rynek?

Nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii weszła w życie z wyjątkiem przepisów wymagających odpowiednio dłuższego vacatio legis. Dokument ma stanowić znaczące wsparcie dla dalszego rozwoju OZE w Polsce. W ramach nowych przepisów wprowadzono m.in. definicję prosumenta lokatorskiego, zaktualizowano regulacje dot. ciepłownictwa i chłodnictwa czy przedstawiono ułatwienia w zakresie procedur administracyjnych. 

Czym jest Ustawa o Odnawialnych Źródłach Energii?  

Ustawa o odnawialnych źródłach energii to dokument określający zagadnienia związane z produkcją, dystrybucją i wykorzystaniem energii wytworzonej w ramach OZE. Duży wpływ na wygląd przepisów w kraju mają ustalenia i normy wskazywane przez Unię Europejską. Kolejne nowelizacje pozwalają na dopasowanie obowiązujących przepisów do zmian rynkowych, norm i aktualizowanych celów. Ustawa o odnawialnych źródłach energii skupia się na zagadnieniach związanych z rozwojem sektora poprzez zwiększanie udziału w strukturze energetycznej, redukcję gazów cieplarnianych oraz niezależność energetyczną.  

Przepisy muszą być aktualizowane w odniesieniu do kolejnych osiągnięć nauki i technologii, a także zmian dotyczących polityki, środowiska naturalnego czy globalnych kryzysów. Unia Europejska czuwa nad spójnością oraz zasadnością zmian prawnych podejmowanych w państwach członkowskich.  

Ustawa weszła w życie 1 października 2023 r. z wyjątkiem przepisów wymagających odpowiednio dłuższego vacatio legis. 

Prosument lokatorski i ułatwienia dla klastrów energii 

Dużą zmianą jest wprowadzenie definicji prosumenta lokatorskiego tzn. utworzenia możliwości rozliczania się przez wytwórców energii dla części wspólnej budynku wielorodzinnego. Z rozwiązania mogą korzystać spółdzielnie mieszkaniowe czy wspólnoty. Pozwoli to obniżyć koszty utrzymania obiektu.  

Doprecyzowano również definicję klastra energii, a także określono zasady współpracy biznesowej, zakres podmiotowy i przedmiotowy oraz obszar działania klastra energii. Nowelizacja wprowadziła ułatwienia  administracyjno-prawne dla funkcjonowania klastrów oraz stworzenie systemu wsparcia dla podmiotów wpisanych do rejestru prowadzonego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Zaplanowano również współpracę klastrów z Operatorami Sieci Dystrybucyjnych, co pozwoli odciążyć Krajowy System Elektroenergetyczny.  

Ważna zmiana dotyczy współdzielenia infrastruktury przyłączeniowej - cable pooling, która pozwoli zwiększyć moc wytwórczą tym samym wspierając podmioty generujące energię, które nie otrzymały pozytywnej decyzji przyłączeniowej. Nowe regulacje ułatwią działanie w ramach cable pooling.  

Szerokie zmiany dla rynku OZE  

Zaktualizowano regulacje dotyczące ciepłownictwa i chłodnictwa - precyzyjniej określono przepisy związane z pierwszeństwem zakupu ciepła ze źródeł odnawialnych, a także instalacji termicznego przekształcania odpadów oraz tzw. ciepła odpadowego.  

Ważna zmiana objęła również gwarancje pochodzenia. W ramach nowych przepisów rozszerzono możliwości wydania gwarancji na wskazane rodzaje oraz nośniki energii - biometan, ciepło i chłód oraz wodór odnawialny. 

Rozwiązano również kwestie nieścisłości w przypadku umów Power Purchase Agreement. Nowe przepisy wprowadzają regulacje obejmujące sprzedaż energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii bezpośrednio od wytwórcy.  

Ustawa o Odnawialnych Źródłach Energii - pozostałe zmiany  

Ustawa o Odnawialnych Źródłach Energii wprowadza szereg zmian i usprawnień dotyczących OZE.  

Pozostałe zmiany obejmują również:  

• wprowadzenie definicji biometanu i ustalenie zasad oraz warunków wykonywania działalności gospodarczej,  

• ułatwienia dla funkcjonowania spółdzielni energetycznych, np. określenie warunków współpracy, 

• wsparcie dla modernizacji instalacji OZE,  

• wprowadzenie definicji hybrydowych instalacji OZE.  

Przyszli wytwórcy energii zyskali wsparcie w postaci powołania Krajowego Punktu Kontaktowego (KPK). Jednostka będzie udzielać niezbędnych informacji.  

Kolejnym ułatwieniem jest podniesienie progu zainstalowanej mocy, od której wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę w przypadku urządzeń fotowoltaicznych, pomp ciepła oraz wolno stojących kolektorów słonecznych. Dotychczas moc wynosiła 50 kW, a po nowelizacji wynosi 150 kW.